Dat lichaamsbeweging en sport veel positieve effecten als resultaat hebben mag bekend zijn. Dit niet alleen voor de fysieke gesteldheid maar zo ook voor de mentale. Dit expliciet voor mensen met AD(H)D. Bewegen heeft namelijk positieve effecten op de impulscontrole, het vergroot het concentratie vermogen waarbij voornamelijk de langdurige concentratie. Daarnaast vergroot bewegen het vermogen alert en taakgericht te blijven. Door regelmatig te bewegen bouw je ‘geestelijk uithoudingsvermogen’ op.  Dit maakt dat kinderen, maar ook volwassenen, na inspanning cognitief aanzienlijk beter presteren dan mensen zonder deze beweging. Diverse onderzoeken wijzen uit dat sport helpt bij het filteren van niet relevantie informatie wat dus aanzienlijke voordelen heeft voor AD(H)D’ers.  


Sporten maakt ontwikkeling op sociaal- en gedragsmatig niveau in een breed scala mogelijk. Dit is echter niet vanzelfsprekend. Zeker voor kinderen met ADHD. Voor veel van deze kinderen zijn zij zelf de meest geduchte tegenstander op het speelveld. Dit omdat gebrek aan structuur, gebrek aan orde naast afleiding veelvoorkomende aspecten zijn welke mede mogelijk maken of sport en/of spelactiviteiten slagen of falen. Deze aspecten zijn zichtbaar in situaties als een klas of thuissituatie maar worden veel beter zichtbaar in sport- en spelsituaties. Dit zorgt dat het als minder leuk ervaren wordt en het merendeel stopt. Co-morbide aan ADHD zijn leerproblemen welke invloed hebben op het ruimtelijk inzicht, de organisatie van het spel en de strategieën.

* ook vinden ADHD’ers het veelal lastig instructies op te volgen. Ze willen deze meestal overslaan en direct het spel instappen.
* Impulsiviteit maakt veelal dat ADHD’ers handelen voordat de daad overdacht is.
* Wachten op hun beurt en in de rij staan is lastig.
* Onoplettendheid veroorzaakt problemen. Vooral wanneer ze in mindere mate betrokken of uitgedaagd zijn bij een spel zoals honkbal.
* lage frustratietolerantie. Verlies is moeilijk en kan een oorzaak van een driftbui.
                     

Individueel sporten is veelal een betere optie voor ADHD’ers

Wanneer geen rekening gehouden wordt met bovenstaande aspecten vallen ADHD’ers vaak buiten de toom. Door gebrek aan inzichten, begrip of afleidbaar gedrag houden zij vaak langer de bal vast of kiezen voor een ondoordachte daad wat frustratie oproept bij medespelers of publiek. Dit zorgt voor pijnlijke tafelen die zorgen dat het kind ontmoedigd wordt te sporten wat juist zo belangrijk voor deze doelgroep is.